Co to jest Aura

Aura (łac. wyziew, para, podmuch z gr. podmuch, wiaterek, bryza) - zjawisko polegające na obserwacji niematerialnych kolorów oraz kształtów otaczających ludzi i przedmioty. Według osób deklarujących, że posiadają taką umiejętność, rozmiary i kolory mają świadczyć o odczuwanych emocjach, stanie duchowym, a nawet zdrowiu i witalności badanej osoby. Aura jest utożsamiana przez parapsychologów ze znaną w ikonografii chrześcijańskiej aureolą otaczająca głowy świętych, inni utożsamiają aurę z polem morfogenetycznym. Istnienie takiego zjawiska nie znajduje potwierdzenia naukowego; wyjątek stanowi widzenie pól oraz barw wokół postaci i przedmiotów powstające pod wpływem psychodelików oraz będące objawem synestezji.Za metodę rejestracji aury uważana jest fotografia kirlianowska. (Wikipedia)
Słownikowo, aura to niedostrzegalna emanacja lub pole energetyczne, które otacza wszystko, co istnieje. Nazwa pochodzi od greckiego słowa aura, co oznacza bryzę.Niewidzialne, świecące pole energetyczne popularnie zwane „aurą” przenika widzialne ciało fizyczne. Działa jak wzór czy forma dla ciała fizycznego. Absorbuje energię życia i dostarcza ją do narządów i gruczołów. System energetyczny to inaczej mówiąc ciało energetyczne, ciało eteryczne czy ciało bioplazmatyczne.
Aurę posiada każdy z nas, ale nie tylko bo posiadają ją rośliny, zwierzęta a także materia nieożywiona pochodzenia naturalnego. Jest ciałem świetlistym, które można nazwać poświatą przenikającą człowieka i Wszechświat. Każdy zawiera w sobie kolorowe światło, symbolizujące wartości Ducha jak: miłość, radość, piękno, dobro, prawdę i harmonię. Brak tego światła powoduje dysharmonię w życiu człowieka są często, późniejszym powodem różnych chorób, stresów, niedowartościowań… Światło aury jest polem energetycznym każdego żywego organizmu, i to z jego obrazu można odczytać: stan zdrowia człowieka, witalność i nastawienie psychiczne oraz zachodzące w nas przemiany. Postrzeganie, odczuwanie i interpretacja aury pomagają w rozwoju i w relacjach międzyludzkich. Ciało to zostało ponownie odkryte dla świata nauki w 1939 roku przez doktora Siemiona Dawidowicza i jego żonę. Od ich nazwiska pochodzi nazwa „fotografia kirlianowska”. To co niektórzy widzący aurę mówili na ten temat, potwierdziło się metodami laboratoryjnymi, więc trudno z faktami polemizować.